Feiten. Anders bekeken.

#Pkp16 door de ogen van Bregt, festivalganger en ‘ad interim’ redacteur (deel 1)

Geschreven door  op in Festival Special.

PKP 097-6.jpg

De tweede helft van de Hasseltse zomer lijkt al jarenlang in beslag genomen door het Pukkelpopfestival. Je kan er vanaf einde juli compleet niet meer omheen: verkeerssituaties die veranderen, media die aan het einde van de komkommertijd gretig happen naar vers Pukkelpopnieuws. Maar dan is er medio augustus dat enorme festival zelf.

Zo enorm intussen dat het nauwelijks nog te verslaan is zonder een leger fotografen en journalisten. Die van ‘ons’ werken dan ook nog ofwel voor het festival zelf, of voor diverse andere media (freelancing is a bitch) zodat het kleine legertje dat we ter beschikking hebben voor de festivalstart al flink uitgedund is.

Bregt 13962525_10155176908528357_4493869285688212722_n.jpg

Onze covering van #pkp16 mag dan ook een beetje anders dan de traditionele manier, vonden we. Met een betraande zakdoek zwaaiden we ‘onze’ boys en girls uit en zaten zo plots om personeel verlegen. Zelf dan maar verslaan was al een noodzaak maar ook daarmee leken we het niet te gaan redden. Meer dan 250 acts en een gigantisch randgebeuren ontlokte het nodige gezucht en liet ons besluiten externe versterking te zoeken. Alleen, wie ga je daarvoor vinden? Stagiairs zitten zelf immers te festivallen, net zoals iedereen die we ook maar een beetje van ver kennen. Uiteindelijk komt de beste inspiratie vaak los tijdens een met biertjes doorspekte informele brainstorm op een Hasselts terras. Wat als we nu een festivalganger, die daar toch al zit, inschakelen en het hele festival met hem/haar samen bekijken en op die manier een alternatieve reportage draaien?

Dat idee bleef lang hangen en het werd uiteindelijk kwestie van er eentje te vinden die niet laveloos zichzelf door de festivaldagen heendrinkt en die ook nog eens de dingen kan uitleggen, en liefst nog een beetje onderlegd ook. In onze hoofden werd een rigoureus selectieproces in gang gezet uit een projectie van mentale pictures van vrienden en kennissen. Uiteindelijk sprong er toch eentje die zijn eigen festivalbeleving best zou kunnen duiden, echt uit: een Hasselaar die het festival bovendien als zijn broekzak kent. Dames en heren, onze ad interim redacteur: Bregt Vandereycken.

Voilà: dag 1 kan beginnen.

Dat is sinds vorig jaar op een woensdag. Het tradtionele boilerfeestje is sinds de 30ste verjaardag immers uitgebreid met een aantal bands die in de Castello spelen. Magnus mag afsluiten, maar daarvoor zitten een aantal fijne Belgen, waaronder Faces on tv. Die maken meteen al indruk en dan is de auto nog maar net geparkeerd.
Nadien speelt Ilse Liebens een fijn dj-setje en zet ook Admiral Freebee een klasseset neer. Pukkelpop 2016 heeft de deuren open en zit meteen ook al eivol. Het immense festivalterrein is slechts voor een gedeelte open op woensdag, en dat resulteert in een wriemelende massa, maar ongezellig wordt het daardoor net nooit. Net, want het zat precies tegen de limiet van het comfortabele aan.

Bregt 14068150_10155172036368357_6736474868098475469_n.jpg

Comfort is een niet onbelangrijke factor als je vier dagen na elkaar wil festivallen. Als je zestien bent, maakt dat nog niet zo heel veel uit , maar ieder jaar naar boven eist steeds meer goodwill voor lede- en andere maten. Zo hebben we zelf vrienden/collega journalisten uit Nederland te gast (zoals ieder jaar tijdens het festival). Ook onze vers aangeworven weide-correspondent Bregt krijgt ieder jaar vrienden over de vloer. “Ik heb thuis een mini camping met een vijftiental personen. Die zijn vanaf vier uur vanmiddag aangekomen, hebben hun tentje opgezet, pintje gedronken en een frietje gegeten. Daarna zijn we met zijn allen naar hier gekomen”, lacht hij breed als we voor het eerst afspreken. Dat doet hij al een jaar of zeven. Zelf komt hij al naar Pukkelpop sinds 1996 “of zo”. Dus net zoals wij eentje uit de vorige eeuw en zo lopen er hier nog een heel behoorlijk aantal rond tussen de jonkies.

Maar meteen mogen we vaststellen dat die mix best aangenaam is. Muziekgenres en leeftijden gooien ze bij Pukkelpop allemaal in een grote mixer, en dat geeft ieder jaar een bijzonder leuk resultaat. Je krijgt de meest weirde gesprekken. Je ziet de generatiekloof wel, maar die stoort uiteindelijk niemand tijdens de vierdaagse. Als je ouwe punks, generation x’ers en millennials gaat samenzetten op een grasweide vol podia onstaat er magic. We leren plots allemaal wel weer wat van elkaar en de tolerantie smaakt naar meer. Muzikaal gaan grenzen die jaren geleden potdicht zaten steeds makkelijker open, en dat maakt dit festival nu zo verschrikkelijk aantrekkelijk.

Bregt 13939510_10155176912303357_3781913538505238662_n.jpg

Als we Bregt vragen of zijn muzikale smaak de afgelopen twee decennia mee veranderde, knikt hij. “Ja, in de zin van: vroeger was het een alternatiever festival, en ook de muzieksmaak van de toenmalige festivalganger lag redelijk vast. Je was ofwel rockgericht, of je was voor techno. Nu is het veel breder, en fijner ook. Ik probeer het voor mezelf altijd wel wat alternatief te houden, maar uiteraard groei je mee, dat gaat vanzelf. Ik stel op voorhand mijn affiche samen met de dingen die ik wil zien. De gaten vul ik dan op met dingen die ik nog niet ken en wil ontdekken. Ik ben wel iemand die nooit de dingen die ik echt wil zien, zal inruilen voor het nog onbekende snoepgoed op de affiche. Daar dienen dus die gaten voor.” (lacht)

BR: Stel dat je er maar ééntje mag uitkiezen. Welke band wil je dan absoluut niet missen deze editie?

(resoluut) “LCD Soundsystem. Ik heb hen onder andere hier al gezien, en wil hen absoluut terugzien, zeker nu ze eigenlijk terug bij elkaar zijn. Ik kijk er echt naar uit.”

BR: En Riri ? Ga je toch een al dan niet stiekeme blik werpen?
“Weet je (lacht), als ik onderweg naar iets anders toevallig op dat moment aan de Mainstage passeer, ja, dan kan het zelfs zijn dat ik even blijf hangen, mocht dat echt goed zijn. Maar ik vrees ervoor, eerlijk gezegd.”

BR: Maar vind je het dan wel weer passen op Pukkelpop?
“Ja, dat denk ik wel. Terwijl ik net naar hier wandelde, passeerde ik de Boiler. Daar draaiden ze een nummer van haar en het bewoog er wel moet ik zeggen. We gaan ook niet de ouwe zak uithangen en zeggen: ‘Da mag hier niet’, want een heel stuk van de jeugd wil dat wel, en  dan moet dat hier zeker kunnen, ja. En als je daar dan geen zin in hebt, er zijn nog 9 andere podia, keuze genoeg.”

BR: Ok, twee acts die je donderdag gaat bekijken? Dan vragen we je vrijdag wat je ervan vond.
Bregt krabt zich achter de oren. “Oh shit. (lacht) Een moeilijke. Last Shadow Puppets en Die Antwoord schieten mij meteen te binnen, maar ik heb mijn programma niet bij de hand. Er zijn zeker nog wel andere bands, maar twee vroeg je toch?” (lacht opnieuw)

Bregt 14034711_10155176907923357_8238720260237036345_n.jpg

We sturen hem de nacht in, die best lang zou worden. Dat blijkt althans tijdens ons gesprek zo’n 15 uur later, wanneer we beiden gewapend met een blikje waarvan mannen schijnen te weten waarom, klinken op een verse festivaldag.

Dat blikje valt te prefereren boven de festivalpils van een ander merk en niet enkel omwille van de smaak. Ook de prijs is een factor: 3 euro voor een drankbonnetje is veel, al begrijpen we dan weer wel waarom dat zo duur is. Maar dat is een ander debat, straks drinken we die festivalpils toch weer als we terug op de weide staan. Maar zover zijn we nog niet.

Collega Dirk is intussen al een paar uur bands aan het bekijken op diverse podia. Hij stuurt de ene na de andere tekst met enthousiaste minireviews van ontdekkingen. Beach Slang krijgt bijvoorbeeld het label ‘The Replacements 2.0’ mee, een gitaarband die je vroeger al in de donkere hoeken van de platenwinkel moest zoeken. Of The Vryll Society, die moeiteloos tussen Kasabian, Happy Mondays, Tame Impala en Stone Roses mogen liggen. Aangezien ik mezelf niet in tweeën kan splijten, vloek ik eens hard en hijs ik met Bregt een biertje aan een tentje aan de kerk van Kiewit. Volgend jaar zullen we deze bands hier (hopelijk) wel terugzien.

Bregt 13920903_10155172428048357_6608600940925678113_n.jpg

“De planning is al enigzins aangepast”, stelt Bregt lachend. “We beginnen straks met Dj Craze in de Boiler om kwart na vier. Het werd toch weer laat vannacht, maar dat maakt ook niet uit. Het was gezellig. Weet je wat ik trouwens nog heel goed vond gisteravond? Die nieuwe Booth, kwalitatieve house en techno die perfect was als aanvulling op de kermis en carnavalmuziek die vanuit de Boiler naar buiten gutste (lacht). Heel fijn, goed gedaan. Zo meteen gaan we eraan beginnen, de rest van de campinggasten thuis is ook al onderweg. Maar ik heb gezien dat het erg druk is aan de inkom, ik zal dus een beetje moeten timen of ik op tijd bij Dj Craze ga geraken. Daarna is het gitaren aan de mainstage en techno om weer af te sluiten, met hier en daar een zijsprongetje.”

Hij moet dus nog The Last Shadow Puppets gaan bekijken, onze afspraak valt immers iets vroeger dan oorspronkelijk gepland. Maar ook dit is Pukkelpop: lijstjes die initiëel sluitend lijken, maar slechts zelden aangehouden kunnen worden. Je komt immers zoveel mensen tegen, je passeert zoveel andere dingen, en ja, je wordt ook een dagje ouder waardoor je de afspraken die je met jezelf maakte om dat bandje om twintig over elf in de ochtend te gaan bekijken wel eens wil breken.

Bij ons is het ook zo, al dienen we mijn collega credit te geven dat die dat wel doet, hier zo vroeg zijn. Maar dat had je al kunnen opmaken uit zijn stukjes intussen. Lola Marsh is er nog eentje die extra sterretjes meekrijgt. Het valt me op dat heel wat echte ontdekkingen in de Lift gedaan worden. Het lijkt wel alsof dat kleine tentje aan de rechterzijde een poortje naar de muzikale toekomst van Pukkelpop verbergt. Alle genres komen hier aan bod en dat maakt het best wel boeiend. Zeer interessante aanvulling van het toch al rijk gevulde aanbod. Misschien moet ik toch maar eens proberen om hier naartoe te wandelen.

Bregt 14051785_10155176909333357_7793608548550346773_n.jpg

Ik blijf intussen best lang verder zwetsen met Bregt. Zo laten we hem zichzelf wat situeren als persoon. Bregt is interieur architect, maar zijn grote passie daarbuiten is toch echt wel muziek. Zo was hij zelf lang dj en organiseert hij elk jaar een platenbeurs in Kermt (die in november weer plaatsvindt, maar daar komen we apart nog op terug.)
Hij heeft ook een liefde voor vinyl, een verslaving zelfs, vertelt hij. “Ik ben dj en platen beginnen kopen vanaf mijn zestiende ongeveer. Maar ik ben niet zo iemand die wekelijks 6 nieuwe schijven moet en zal hebben, weet je. Ik heb een collectie van een kleine 2000 stuks en in het wereldje is dat best nog vrij schappelijk. Er zijn er met véél meer elpees.”

Het antwoord op onze vraag naar de beste festivalfood is er eentje om te onthouden: “Kipburgers! (lacht) Licht genoeg voor de maag, en toch vettig genoeg om een ‘fond’ te leggen die je zeker hier op Pukkelpop wel nodig hebt.”

Bregt 14079606_10155174943908357_4006878078981667893_n.jpg

Die wetenschap indachtig eten we later in de Food Wood (wat een heerlijk stukje bos is dat) Surinaamse Barat, met uiteraard kip. Inderdaad licht op de maag, ook al omdat die in een gestoomd sponzig broodje gewrongen zit en eerst een bad mocht nemen in een heerlijke currymarinade. Aanrader, al is de keuzestress in de Food Wood al net zo groot als de muzikale affiche.

Speciale biertjes hebben ze hier ook, al een flink aantal jaren zelfs. In dit drukbezochte stukje van de festivalweide wil Bregt wel eens neerstrijken. “Acts die we niet zo voor de hand vinden, evalueren we wel eens van daaruit met een speciaal biertje in de hand. Zo hebben we Eminem, Snoop Dogg en Limp Bizkit daar al onder de loep gehouden, en gewikt en gewogen. Vaak vielen die daar toch behoorlijk door de mand.” (lacht)

Intussen loopt de weide tjokvol met, zo stellen we vast, heel veel Rihanna volk. Ze zal straks flink te laat beginnen en aardig wat mensen een illusie armer maken door een zeer flauwe en slappe show te brengen. Maar daarover meer in onze volgende bijdrage. Waar we het meteen ook hebben over The Last Shadow Prophets, Neurosis, Anne-Marie en het verdere parcours van Bregt. (as)

Foto’s: MarkeTentster, Bregt Vandereycken

 
Ook interessant

Zo geraak je gratis op Pukkelpop (en weer thuis)

10/08/2016

10/08/2016

  Pukkelpop, De Lijn, de NMBS, de provincie Limburg en tal van Limburgse gemeenten doen ook dit jaar weer de...

Nou Milow, nog ’s dankjewel

26/06/2016

26/06/2016

Thanks voor Selah Sue, maar dat hebben we je al ’s in de oren gefluisterd, maar met veel plezier zeg...

Genk On Stage focust dit jaar op urban content

08/06/2016

08/06/2016

6 Podia, 3 dagen, van vrijdag 24 juni tem zondag 26 juni. Met een affiche die steeds langer lijkt te...

Pro-Pain: 25-jarige ‘sterkhouder’ van de hardcore metal

16/07/2016

16/07/2016

De Amerikaanse hardcore scene had er helemaal anders uitgezien als vocalist/gitarist Gary Meskil en drummer Dan Richardson, beiden ex-leden van...

Chantal bleef helaas in Waterschei

26/06/2016

26/06/2016

Als je haar al op het podium verwacht had: jammer, ze was er niet. Of beter, ze was er wel,...

Baraque Futur brengt nog meer toekomst naar Kiewit

05/08/2016

05/08/2016

Baraque Futur was vorig jaar op Pukkelpop een voorzichtige maar weldoordachte stap naar de toekomst. Een energie-opwekkende dansvloer, insectenburgers, ecobier,...

The Germans: ode aan de geluidsman

25/06/2016

25/06/2016

Was dit nu trance? Hoeveel invloeden en genres heb ik net gehoord? Waar halen ze die dark doom beats vandaan?...

Pukkelpop dag 3: gitaren nemen de overhand

21/08/2017

21/08/2017

Gaat acteur Daniel Craig ervoor zorgen dat Car Seat Headrest de titelsong van de komende James Bondfilm gaat maken? Dat...

De Brassers controleren (nog altijd)

25/06/2016

25/06/2016

De revival van de jaren ’80 is ook de organisatie van Genk on Stage niet ontgaan. Daarom regeren ongeveer vijftig...

Disko Partizani?

27/06/2016

27/06/2016

Je mag rustig stellen dat Shantel y Bucovina Orchestrar tegenover een serieuze uitdaging stond. Een andere topper sloot op hetzelfde...

Kleinkunst in ‘da house’

25/06/2016

25/06/2016

Tourist LeMC, als laatste toegevoegd aan de affiche, opende met de hit ‘En Route’. Het Stadsplein was ondertussen goed volgelopen...

Festivals lossen een vracht namen vandaag, Genk On Stage strikt een Ramone zowaar.

29/03/2017

29/03/2017

Marky Ramone’s Blitzkrieg, Gogol Bordello en Het Zesde Metaal zijn nieuwe namen voor Genk on stage Het gratis stadsfestival Genk...

A trip down memory lane en …Mosquito land

16/07/2016

16/07/2016

Er zijn op Herk meer muggen te vinden dan op een muffe regendag in de Egyptische Nijldelta. De rotinsecten hebben...

Glenn Claes: aangename verrassing

25/06/2016

25/06/2016

Weet je nog: het moment dat Glenn Claes vier, kleine woorden nodig had om je te overdonderen? Met ‘I shot...

Suikerrock 2019 geslaagd ondanks weerdrempels

30/07/2019

30/07/2019

Wie was er ook blij dat het weer op de derde en laatste festivaldag van Suikerrock een beetje normaal bleef?...

Reageer
Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.