Feiten. Anders bekeken.

Verlangen naar hoop, wachten op nieuws

Geschreven door  op in Lokaal Nieuws.
GASTBIJDRAGE ivm #WORLDREFUGEEDAY 2017 (deel 2)
Annick Hus is freelance journaliste die ons speciaal voor Wereld Vluchtelingendag twee straffe artikelen bezorgde over vluchtelingen in een Belgisch opvangcentrum, hun verhaal en toekomstverwachting.

“We dachten dat België een voorvechter van de mensenrechten was.”

In 2015 besloten Achmed en Amir Afghanistan te verlaten. Achmed werkte voor de politie en het overheidsleger. Amir bracht als taxichauffeur iedereen die een lift nodig had naar zijn bestemming. Zo werden ze beide ongevraagd een vijand van de taliban. Na een helse tocht in oorlogsgebieden en over landsgrenzen heen, verlangen ze vandaag in het Limburgse Houthalen-Helchteren naar een sprankeltje hoop. “Ik heb twee interviews gehad met de medewerkers van het opvangcentrum om mijn verblijf in België te bespreken. Ik wacht alweer meer dan een maand op nieuws,” vertelt Achmed. “Als ik een positief advies krijg, dan mag ik in België blijven. Is het antwoord negatief, dan ligt mijn hoop in Frankrijk.”

Ondertussen tellen Achmed en Amir hun dagen in het opvangcentrum. Ze hebben niets om handen, want activiteiten zijn er niet. En karweitjes opknappen mogen ze niet. Achmed: “Het opvangcentrum is niet de meest aangename plaats om te wonen. Ik leef er met acht mensen, onbekenden van andere landen, in een zeer kleine ruimte.” Ook Amir heeft het moeilijk om zijn dagen door te komen: “Ik moet er nog altijd aan wennen. De omgeving waarin ik opgroeide was zo anders. En dan heb ik het niet enkel over taal en geloof. Hier staren mensen je aan. Ze geven gemene opmerkingen wanneer je in traditionele kleren de deur uitgaat. Daarom draag ik nu alleen nog maar broeken, vesten en t-shirts. Ik doe mijn uiterste best om in de pas te lopen. Maar ik voel me hier echt niet thuis.”

“Waarom heeft de Belgische overheid maanden, zelfs jaren nodig om te beslissen of iemand al dan niet mag blijven?”

Wie in het opvangcentrum terechtkomt, moet vooral veel geduld hebben. Het is vaak lang wachten op nieuws, en dat maakt Achmed boos. “Waarom heeft de Belgische overheid maanden, zelfs jaren nodig om te beslissen of iemand al dan niet mag blijven? Stel je voor dat je hier twee jaar moet wachten op een negatief advies, en dat je al die tijd moet uitzitten in een kamer met vreemden.”

“Er zijn constant frustraties en strubbelingen”, bevestigt Amir. “Niemand kan hier tot rust komen. Je wordt constant met je problemen geconfronteerd, omdat er geen enkele mogelijkheid is om je af te zonderen. En dat maakt het leven in het opvangcentrum zwaar.”

Geen van beide heeft ervoor gekozen om in deze situatie te belanden. Zo had Achmed in zijn thuisland een job en een liefdevol gezin. “Ik doorkruiste Iran en ondernam een gevaarlijke boottocht om Europa te bereiken. En dan kom je terecht op een plaats waar iedereen je liever kwijt is dan rijk. Dat doet enorm veel pijn. Ik kon niet anders dan mijn land ontvluchten, wilde ik zeker zijn dat mijn vrouw en dochtertje niets overkwam. Ondertussen heb ik al twee maanden niets meer van hen vernomen. Je kunt je niet voorstellen hoe dat voelt.”

“De manier waarop de overheid hier de mensenrechten met de voeten treedt, vind ik bijzonder hallucinant.”

Achmed en Amir zijn niet te spreken over de manier waarop ze in ons land behandeld worden. “En dan hebben we het niet over de medewerkers van het opvangcentrum”, verduidelijkt Amir. “De manier waarop de overheid hier de mensenrechten met de voeten treedt, vind ik bijzonder hallucinant. We zijn allemaal mensen. We zouden allemaal dezelfde behandeling moeten krijgen, maar de overheid maakt wel degelijk een onderscheid. Syriërs krijgen prioriteit. Dat maakt het als Afghaan moeilijker om asiel aan te vragen. We wachten veel langer op een antwoord.”

Achmed voelt zich niet alleen als Afghaan gediscrimineerd. “Ook als moslim voel ik me geviseerd. Ik begrijp niet wat iedereen tegen ons heeft. Toen ik nog een kind was, vertelde mijn moeder me al dat ik respect moet hebben voor iedereen, ongeacht godsdienst of huidskleur. Waarom aanzien sommige mensen me hier dan als een crimineel, of in het ergste geval als een terrorist?”

Achmed en Amir hebben het gevoel dat Europa niet wakker ligt van wat er in Afghanistan gebeurt. Achmed: “Iedereen weet dat Irak en Syrië niet veilig zijn, omdat het elke dag op tv komt en in de kranten staat. Niemand lijkt zich ook maar iets aan te trekken van de toestand in Afghanistan. Nochtans sterven er elke dag tientallen onschuldige burgers door oorlogsgeweld. Maar de beelden van deze moordpartijen bereiken de mensen niet. Daarom denken ze dat er in mijn thuisland niets aan de hand is. En dat maakt het voor Afghaanse asielzoekers moeilijker om een eerlijke behandeling te krijgen. We zijn net als de Syriërs en Irakezen gevlucht, omdat ook wij vreesden voor ons leven.”

“Check de sociale media en je zult hele andere dingen te zien krijgen dan wat de westerse media vertellen”, vult Amir aan. “Ze focussen op Kaboel, maar vergeten dat Afghanistan een enorm groot land is. Alle 34 provincies zijn in handen van de taliban. Waar kunnen we dan nog heen?”

Het gesprek met Ahmed en Amir vond begin deze maand plaats. Ondertussen heeft Achmed een negatief advies gekregen, waartegen hij mogelijk nog in beroep kan gaan. Maar zoals hij enkele dagen eerder aanhaalde, ligt zijn geluk hopelijk in Frankrijk. (ah)

Foto: © Rode Kruis Vlaanderen

Ook interessant

Tentoonstelling over maatschappij en psychiatrie

18/02/2017

18/02/2017

In Museum de Mindere in Sint-Truiden kan je de tentoonstelling Maatschappij/Psychiatrie bezoeken. Vanuit de 175-jarige lokale geschiedenis wordt er een...

Wat zijn uw plannen dit weekend?

28/06/2018

28/06/2018

De hoogdagen van de zomershopping zijn intussen al enkele dagen geleden begonnen in Hasselt. Nog tot en met 29 juni...

Lezing, voetbal en wensenfestival in Japanse Tuin Hasselt

04/07/2018

04/07/2018

“Wat definieert een Japanse Tuin?” Wie het antwoord op die vraag graag wil kennen, kan zich gratis inschrijven voor een...

Vegan met een winterjas

21/11/2019

21/11/2019

Zaterdag 23 november vindt de tweede editie van het Veganfestival in Hasselt plaats. Kenny Surinx, student Communicatiemanagement aan Hogeschool PXL,...

Turkse Culturele Vereniging annuleert activiteit van nu zondag

15/03/2017

15/03/2017

De Turkse Culturele Vereniging van Genk annuleert haar activiteit van aanstaande zondag 19 maart in de feestzaal Anatolia. Dat vernam...

Japanse Tuin in Hasselt kijkt terug op een geslaagd feestjaar

23/11/2017

23/11/2017

In zijn feestjaar heeft de Japanse Tuin in Hasselt een nieuw bezoekersrecord bereikt. Ongeveer 90.000 mensen kwamen er in 2017...

Kunst onder de toren, en met handleiding.

10/07/2016

10/07/2016

Dit weekend opende een nieuwe tentoonstelling tekenkunst in de Hasseltse kunstzaal ‘onder de Toren’. Je kan werken gaan bekijken van...

Webpagina als extra oproep om lokaal te winkelen

04/04/2020

04/04/2020

Stad Hasselt is gestart met de oplijsting van alle lokale handelaars met een webshop op een aparte webpagina, www.shopinhasselt.be ....

Kinderprikkels voor de binnenstad

21/02/2019

21/02/2019 1

Twintig uiteenlopende ‘speelprikkels’ krijgen momenteel een plekje op zo’n vijftien locaties in de Hasseltse binnenstad. Het gaat daarbij om een...

Tournée Locale: buurten verbinden via kansen

17/04/2018

17/04/2018

Twee dichtbevolkte en groeiende stadswijken, een ‘moeilijk’ tussenliggend gebied, drie weekends, twee tussenliggende weken, sociale cohesie bevorderen, mensen verbinden, uitdagingen...

Druk programma voor Japanse voorjaarstuin

24/03/2019

24/03/2019 1

De officiële opening van de Japanse Tuin in Hasselt is traditioneel een evenement waar veel bezoekers na de winter naar...

Limburg.net stelt nieuw wapen tegen plastic voor

28/09/2017

28/09/2017

Limburg.net stelde vandaag Mick Plastic voor aan de kinderen van basisschool De Beerring uit Beringen. Via een nieuwe workshop rond...

Krijgt Hasselt straks kleine, elektrische centrumpendels?

17/09/2019

17/09/2019

Sinds 9 september rijdt er opnieuw een centrumpendel tot dichtbij de Grote Markt van Hasselt. Het gaat om een minibus...

“Maar mijnheer directeur, ik wilde alleen maar ondernemen.”

09/11/2017

09/11/2017

Deze week start het tweede projectjaar van ‘Pitch Please’, het gezamenlijke initiatief van stad Hasselt, hogeschool PXL en Universiteit Hasselt....

Rijsimulator en testpanel moeten parkeerroutes slim maken

18/02/2017

18/02/2017

Het Instituut voor Mobiliteit (IMOB) van de Universiteit Hasselt zet dit voorjaar Truienaars achter het stuur van een rijsimulator om...

Reageer
Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.