Feiten. Anders bekeken.

Chantal bleef helaas in Waterschei

Geschreven door  op in Festival Special.

Als je haar al op het podium verwacht had: jammer, ze was er niet. Of beter, ze was er wel, verscholen in het publiek, eventuele stage appearances ontduikend. Waarschijnlijk keek ze wel uit om bij de paarse reïncarnatie van Carl Huybrechts op het podium te kruipen. Je weet immers maar nooit hoe je daar gezond weer vanaf raakt.

Cliff_Willy_en_zijn_Poduim_Boys_006-Edit.jpg

Een paar eerlijke feiten zijn bij een review van een Cliff Willy optreden wel aangewezen. Het publiek dat erop afkomt is op z’n minst gesteld redelijk divers van samenstelling. We zien een aantal restanten van het soort volk wat ‘vroeger’ wel ’s in een alternatieve kroeg wilde rondhangen. We vallen over een paar bejaarden die gelukzalig glimlachend meezingen op ‘7 anjers , 7 rozen’. Vaak zijn die geflankeerd door Belgische varianten van wat men in de USA zo treffend een ‘soccer mom’ wil noemen, ook hier gewapend met minstens één koets, al dan niet gevuld met kinderen of Primark zakjes. Ook zie je mannen met baarden, hipsters en mannen die net uit de kroeg aan de overkant buiten wandelen met het bierflesje nog in de hand. Hier en daar spot je kleurrijke medemensen die regenbogen hoog in het vaandel dragen. Steevast ergens achteraan de types die ‘iets’ doen in de muzieksector, onderhandelend met collega’s die om de paar minuten een slinkse blik richting podium werpen.

Cliff_Willy_en_zijn_Poduim_Boys_043.jpg

Maar allemaal hebben ze één ding gemeen: hun verbaasde gezichtsuitdrukking die ze de hele set volhouden, toch makkelijk een flink uurtje. Want wat is dit eigenlijk waar je naar staat te kijken? Meent ie dit nou? Is dit een persiflage? Hebben de jongens op dat podium lang geleden de verkeerde paddestoelen gegeten?

Het is niet altijd even duidelijk. Stel dat we Cliff niet zouden kennen, dan zouden we toch even over het antwoord op die vragen willen nadenken. Hijzelf, en niet in het minst zijn stem, is namelijk veel te goed om banaal enkel een makkelijke persiflage van een genre te brengen. Zijn Podiumboys zijn veel te goede muzikanten om daar enkel maar te staan en het schlagergenre te kakken te zetten. Hier zit meer achter, willen we vermoeden. Cliff Willy is uiteraard een act, maar eentje waar duidelijk langer over nagedacht is dan over de hele Brexit campagne van ‘leave’ bijvoorbeeld. Hier zie je een stel veertigers die zich best lijken te amuseren , bovendien zeer goed spelen en zowel Billy Ray Cyrus, Status Quo, Spider Murphy Gang als Willy Sommers niet enkel coveren maar ‘aanpassen’ voor iedereen die dat fun wil vinden. Het heeft dus geen zin om te zoeken naar een of andere niche. Dit is gewoon goed doordachte, professioneel gebrachte, zeer entertainende fun. Ik heb nog nooit voor eender welk act een vol uur in de gietende regen gestaan, tot gisteravond op Genk On Stage dus. (as)

Foto’s: MarkeTentster

Ook interessant

Mad About Mountains: altijd een beetje bergop, maar nooit buiten categorie

15/07/2016

15/07/2016

Ze brachten afgelopen april hun derde cd ‘Radio Harlaz’ uit, een gewoonweg heerlijke plaat. Een voortzetting ook van een aantal...

The Germans: ode aan de geluidsman

25/06/2016

25/06/2016

Was dit nu trance? Hoeveel invloeden en genres heb ik net gehoord? Waar halen ze die dark doom beats vandaan?...

#PKP16 door de ogen van onze interimaris: Block rockin’ Bregt (deel 2)

21/08/2016

21/08/2016

Tempus fugit, want terwijl Rihanna nog via whatsapp een taxi probeert vast te krijgen om van de festivalweide af te...

30 Jaar Suikerrock, the big kickoff

30/07/2016

30/07/2016

Na twee dagen David Gilmour in Tienen begon Suikerrock vrijdag 29 juli effectief aan z’n verjaardag. 30 keer reeds werd...

Nous sommes quand même tous des Européens

17/07/2016

17/07/2016

“Het volgende is een nummertje voor alle Engelsen”, lachte Arno bij zijn aankondiging van ‘Putain putain’, “met dienen Brexit”. Hierop...

Suiker op de verjaardagstaart

23/07/2016

23/07/2016

30 worden ze, die van Suikerrock in Tienen, volgend weekend. Niet evident om die kaap te overschrijden in moeilijke tijden....

Pukkelpop 2017: de jaarlijkse lokroep van de Kiewitse grassprietjes

11/08/2017

11/08/2017

Volgende week, tussen woensdag 16 en zaterdag 19 augustus, loopt het equivalent van het totale inwonersaantal van Hasselt weer rond...

André Brasseur: the man with the four way hips

25/06/2017

25/06/2017

Naar André Brasseur – jawel, diezelfde die op Pukkelpop vorig jaar de hele handel inpakte met zoveel liefde en muzikaal...

Tamino – Fijne eerste keer in Genk

29/06/2017

29/06/2017

Deze twintigjarige finalist van De Nieuwe Lichting 2017 van Studio Brussel stond zondag op het Factor J-podium. De minimalistische bezetting...

De Lalala Soul

25/06/2016

25/06/2016

We zochten na afloop van de black Friday naar een gepast orgelpunt en vonden dat even voor midnight op de...

Kerstmis in augustus

28/07/2016

28/07/2016

De aankomende editie van Pukkelpop zet opnieuw fors in op verschillende belevingssites waar de bezoeker even op adem kan komen....

HearHear! Aftellen naar een experiment

09/08/2022

09/08/2022

Wie zou eigenlijk het meest enthousiast zijn? Die grote massa jongeren die over goed anderhalve week misschien voor het eerst...

Wooly Mammoths – fris en fruitig potentieel

25/06/2017

25/06/2017

Als eerste op de affiche staan is geen cadeau: optreden voor een paar mensen en een paardenkop. Maar het blijft...

Nou Milow, nog ’s dankjewel

26/06/2016

26/06/2016

Thanks voor Selah Sue, maar dat hebben we je al ’s in de oren gefluisterd, maar met veel plezier zeg...

Genkse Burgemeester Wim Dries over veiligheid op Genk On Stage

24/06/2016

24/06/2016

Je had uiteraard wel verwacht dat we Genk On Stage dit laatste juniweekend onder het vergrootglas zouden houden, temeer vermits...

Reageer
Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.