Feiten. Anders bekeken.

Over de eeuwigheid en daarna

Geschreven door  op in Boeken, Fictie.

De muze en het meisje, Katrijn Van Bouwel

Prometheus
2016 – 224 pagina’s

de_muze_en_het_meisje_katrijn_van_bouwel

Mila verlangt naar oneindigheid. Ze wil herinnerd en bewonderd worden. Als jong meisje ziet ze in het museum dat de schilderijen die het meeste aandacht krijgen, de naakten zijn. En de vrouwen die daar model voor stonden, ‘de Venussen van’, zijn vastgelegd voor de eeuwigheid. Dus neemt ze zich voor om ook de muze van een kunstenaar te worden en maakt een plan om die finaliteit voor zichzelf te verwezenlijken: ze wordt naaktmodel voor kunststudenten. Dan ontmoet ze haar eigen Titiaan, ontdekt vervolgens dat die een soort Kurt Cobain van de schilderkunst is en dat haar toekomstplan niet noodzakelijk analoog is met dat van haar ‘schepper’.

“Ik stap uit de kamerjas dit stille leven in.”

Via die eerste zin wordt de lezer in dit dramatische thema van roem en onvergankelijkheid gelokt door middel van de taal. De auteur refereert naar het stilleven in de vorm van een naaktmodel, de fruitschaal voor gevorderden, zoals ze het zelf noemt. Elke geschreven zin en elk beeld dat de auteur schept, lijkt gepolijst en geschuurd op deze leest, die van de pathos. Dit stileren van elk detail lijkt soms verregaand maar uiteindelijk is het een sluitend geheel tussen thema, taal en personage geworden.

Mila, het hoofdpersonage, is absoluut vormgegeven als een drama queen. Ze is het soort meisje dat ’s avonds alleen naar een theatervoorstelling gaat omdat het zo volwassen en onafhankelijk klinkt om dat te vermelden als iemand haar vraagt wat ze gisterenavond gedaan heeft. Het soort meisje dat zo vol van zichzelf is dat ze, nadat ze naakt geposeerd heeft voor kunststudenten, de probeersels en weggegooide schetsen uit de vuilbak vist om boven haar bed op te hangen. Het soort meisje dat meer opgewonden raakt van het idee dat iemand seks met haar als kunstobject heeft, dan van de seks zelf.

“Dat hij met een half oog naar de tekeningen keek, wond me meer op dan hoe hij in me stootte. Ik zag hem gefixeerd naar dat meisje kijken. Die wonderlijke bohemienne in al haar facetten. En ik zag mezelf door zijn ogen. Zinnebeeld van lust. De riem drukte op mijn heupen. Knelde. Deed verrukkelijk pijn. De gordel van Aphrodite.”

Katrijn Van Bouwel koos als compositie voor ‘De muze en het meisje’ de vier seizoenen, koppelde die aan het verhaalverloop en bijgevolg aan de gemoedstoestand van het hoofdpersonage. Dat het overwinnen van verval en dood een belangrijke rol speelt binnen het thema eeuwigheid, vertaalt zich naar vergankelijkheid van de natuur in herfst en winter. Dat lente en zomer een metamorfose en nieuwe kansen inhouden en daarom ook een serieuze plottwist aankondigen, laat zich raden.

“Ik snuif de geur diep op, vul mijn lijf met het seizoen. Het lag me altijd al. Mijn vader zei vroeger: “Ons Mila is de herfst, vol kleur, maar al heel vroeg donker.”

Alles is doordacht, alles lijkt te kloppen. De gebeurtenissen ondersteunen de taal en omgekeerd. En de theatrale schrijfstijl die Van Bouwel hanteert, sluit naadloos aan bij het thema. Die grootse, soms licht pathetische stijl, figureert als een passend decor. Want voor de personages die de auteur heeft bedacht en gevormd, is het leven immers een schouwtoneel. Binnen al dat drama tot in de eeuwigheid weet Katrijn van Bouwel, bijna dichterlijk,  haar eigen mooie beelden te penselen:

“Een kleine brander staat pro forma wat te blazen maar een blinde kan ondertussen een roman lezen in het kippenvel op mijn huid.”

Kortom, De muze en het meisje laat zich lezen als een grotesk drama, een ode aan de liefde en het menselijk lichaam en een bezinning over onsterfelijkheid en roem, talenten en hun aanwending. Dat de auteur put uit eigen ervaringen – stand-upcomedy, improvisatietheater en taxidermie – staat buiten twijfel en is overduidelijk herkenbaar in het verhaal. Van de vaak humoristische dialogen tot spitsvondige acties, het lijkt allemaal al eens gebeurd maar dan in het echte leven van of rondom de auteur. Een dikke tien voor drama, Katrijn! Nog van dit. (kro)

Lees ook: Badboy Brusselmans versus meisjesachtige charme van Katrijn Van Bouwel

Ook interessant

Een debuut om te koesteren, meer verklappen we niet

20/05/2017

20/05/2017

Lampje, Annet Schaap Uitgeverij Querido 2017 – 304 blz Of het nu een kinderboek is of niet, soms weet je...

Mediacampagne voor neuken en zuipen

08/10/2016

08/10/2016

Spoo Pee Doo, Dimitri Verhulst Atlas Contact 2016 – 101 pagina’s “Europa staat in brand, maar onverschillig bestellen we nog...

Ander volk, andere setting, zelfde waarheid

11/08/2016

11/08/2016

De Zwaluwman, Gavriel Savit Ambo/Anthos 2016 – 248 pagina’s Krakau, 1939. Op zes november besloot de Duitse Gestapo tot de...

Badboy Brusselmans versus meisjesachtige charme van Katrijn Van Bouwel

02/11/2016

02/11/2016 1

Marvel casting bij WPG? Dinsdagmiddag had op de Boekenbeurs in het WPG-café een dubbelgesprek/interview met Herman Brusselmans en Katrijn Van...

Nog meer tinten grijs

19/09/2016

19/09/2016

De afgelopen week werd duidelijk dat nog niet alle grijstinten de revue gepasseerd zijn. De Amerikaanse auteur E. L. James...

Leve de Boekenbeurs!

31/10/2016

31/10/2016

Dat de 80e editie van de Boekenbeurs, gisteravond geopend, een onderwerp is dat kritisch benaderd mag worden, is een feit....

‘Fun ride’ door het leven van een Vlaamse familie

13/04/2017

13/04/2017

Een paar is twee, Toon van Mierlo Uitgeverij Vrijdag 2016 – 251 pagina’s Toon van Mierlo schreef met ‘Een paar...

Porno, eerst het boek, daarna de film: Trainspotting 2

27/07/2016

27/07/2016

Porno, Irvine Welsh De Arbeiderspers 2003 (2017) – 483 pagina’s Porno, de ware opvolger van Trainspotting wordt verfilmd. Hij is...

Een beetje Belg, heel veel Italiaan

17/10/2016

17/10/2016

Ciao Limburg – Het little Italy van bij ons, Joke Quintens en Dirk Chauvaux Uitgeverij Lannoo 2016 – 208 pagina’s...

‘Kleurboel’ in Het Stadsmus

23/09/2016

23/09/2016

Tot 6 november loopt de interactieve, kindvriendelijke tentoonstelling ‘Kleurboel’ in het Stadsmus in Hasselt. De tentoonstelling op kindermaat toont de...

“Wij kennen Afrika niet, en de Afrikanen kennen ons niet.”

11/10/2017

11/10/2017

Scholing is nodig, langs twee kanten. Dat is in feite de onderliggende boodschap van het boek ‘De Laatste Foto’ van...

De grenzen van de taal (en er ver over) in een intens liefdesverhaal

28/11/2016

28/11/2016

De mindere goden, Eimaer McBride Hollands Diep 2016 – 322 pagina’s Eilís, een jonge dramastudente in de jaren negentig, verhuist...

Er was eens… Roald Dahl!

12/09/2016

12/09/2016

Er was eens, heel lang geleden… Exact 100 jaar geleden om precies te zijn. Want op 13 september 2016 zal...

Wat als?

27/09/2016

27/09/2016

Dark Matter, Blake Crouch Karakter Uitgevers 2016 – 304 pagina’s Professor Jason Desson houdt van zijn vrouw Daniella en hun...

“Eindelijk! Hij is er!”

12/08/2016

12/08/2016

Boekenliefhebbers in Hasselt zijn blij. Na bijna drie jaar is er weer een zelfstandige boekhandel in hun stad. Naar de...

Reageer
Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.