Feiten. Anders bekeken.

Is uw zwarte kleding al gestreken?

Geschreven door  op in Muziek.

Zaterdag 1 december viert Sinner’s Day in de Limburghal in Genk dat new wave 40 jaar geleden zijn eeuwige plek in de muziekgeschiedenis begon op te eisen. Bovendien is het festival der zwarte jassen aan zijn vijfde editie toe, en dan is een hoogmis met een hele fijne line-up wel op zijn plaats.

Kwart voor één ’s middags zien de organisatoren van Sinner’s Day als het ideale aftrapmoment voor al wie sinds de late jaren zeventig en vroege jaren tachtig koos voor een zondig leven in zwart en donkergrijs. Wat volgt is een muzikaal tochtje doorheen een slordige vijftig jaar muziekgeschiedenis die aantoont dat het zwarte genre niet gewoon een brok nostalgie is, maar zelfs een voedingsbodem voor jong, hedendaags talent.

O Veux geeft graag de aftrap van een Sinner’s Day met een pak fantastische groepen”, laat zanger Rudi Reners ons weten. “Wij prijzen ons zeer gelukkig om deel te mogen nemen aan dit muzikale feest. Decennia geleden hebben wij een voortrekkersrol gespeeld en doen dat nu anno 2018 nog steeds. Kom zeker tijdig want dit wil je niet missen. Don’t say we didn’t warn you!” De Hasseltse punkfunk uit de jaren ’80 borrelde twee jaar geleden weer op, en intussen zijn er opnieuw toekomstplannen, aldus Rudi. “In 2019 plannen wij een aantal activiteiten rond de “Do it yourself”-cultuur, die wij nu nog altijd hoog in het vaandel dragen.”

Twee podia zorgen voor een snelle opvolging van in totaal zestien bands die – de een al iets meer dan de andere – zorgden voor muzikale beïnvloeding die zelfs vandaag nog verder golft.

Neem Cabaret Voltaire bijvoorbeeld. In 1973 al pionierde deze band uit Sheffield al met industriële tape music. Ze gooiden daar performance art en in het begin een hoop dadaïsme bij, maar evolueerden vanuit die eigenzinnige cocktail tot een heel dansbare soort elektropop die al sinds de jaren ’80 als uniek en herkenbaar wordt omschreven.

Of Gang Of Four, product uit het noorden van Engeland. Via een mix van straffe postpunk met funk en dub reggae zette de band zich af tegen de rechtse maatschappij onder Thatcher, vlak nadat The Sex Pistols de hele Britse muziekscene op stelten zetten. Dik tien jaar later was er een Amerikaans bandje met de naam Red Hot Chili Peppers dat aan het lepeltje van de Gang Of Four-mosterdpot likte. En toen Franz Ferdinand echt doorbrak, aan het begin van de nillies, vonden Andy Gill, Jon King Dave Allen en Hugo Burnham het hoog tijd om terug fijntjes duidelijk te maken waar dat geluid nu ook alweer vandaan kwam.

Nog zo’n invloedrijke klepper is ongetwijfeld John Cale. Met hem heeft Sinner’s Day inderdaad één van de grootste rockiconen weten te strikken, zoals de organisatie verkondigt. Ooit was hij het vaste maatje van Lou Reed bij The Velvet Underground. Maar zeker even indrukwekkend is zijn hele solo-catalogus met meer dan twintig albums met telkens een andere insteek. Als producer werkte Cale daarnaast met andere kleppers samen: Patti Smith, The Happy Mondays, Nico – zangeres bij Velvet Underground -, LCD Soundsystem en Siouxsie & The Banshees.

John Cale. Foto © Sinner’s Day 2018

En what about Wayne then? Wayne ‘Kick out the Jams!’ Kramer van die onbetwistbaar legendarische MC5? Laten we zijn bijdrage aan de geschiedenis als volgt toelichten: ooit was er een gitarist die niet graag met effectpedaaltjes speelde, maar liever een rauw en puur gitaargeluid haalde uit zijn Fender met een extra pickup en twee Marshall versterkers van 100 watt waar vier speakers aan hingen. Zowat elke hardrock-, grunge-, punk-, garagerock- of andere aanverwante band wereldwijd doet sindsdien min of meer hetzelfde – of probeert althans.

Punk begon dus niet in Engeland, maar kwam in feite overgewaaid naar Engeland uit de States waar onder andere MC5 en The Stooges (Iggy Pop) geluiden produceerden die menig kerktoren deden beven. De Britten gaven er gewoon een eigen maatschappijkritische draai aan.

Heel lang duurde het succes van MC5 helaas niet – slechts drie albums. Wayne Kramer belandde in de gevangenis omwille van een serieus drug- en alcoholprobleem, maar hij herpakte zich helemaal en wilde toch de vijftigste verjaardag van dat monument-album vieren in gepaste stijl. “This band will rip your head off”, zei hij eerder dit jaar tegen Loudersound toen de tournee werd aangekondigd. “It’s real, raw, sweaty, total energy rock and roll, like a bunch of 40-to-70-year-old ‘punks on a meth power trip’.” Zijn originele gitaar heeft hij al lang niet meer, want die verdween ooit via een spuit en een klein gaatje in zijn arm. Maar aan de juiste attitude ontbreekt het dus duidelijk niet.

Kramer werkt intussen samen met Billy Bragg in een organisatie die probeert muziekinstrumenten aan Amerikaanse gevangenen te bezorgen. Hij merkte tijdens zijn verblijf in de gevangenis zelf hoe muziek spelen kan bijdragen aan een positieve herintegratie en probeert dat nu voor anderen te doen.

MC50 met Wayne Kramer. Foto @Sinner’s Day 2018

En die ‘trip’  waarover hij sprak, werd uiteindelijk een tournee van meer dan vijftig concerten sinds juni dit jaar. Sinner’s Day is het laatste uit die reeks. De voorbije zomer stonden Wayne Kramer en MC50 al op het Sjock-festival in Gierle. Aangezien de belangrijke andere MC5-leden intussen al lang begraven zijn, brengt Kramer muzikanten van Soundgarden, Fugazi, King’s X en Faith No More mee. Hebben we ergens iets gemist over afbraakplannen voor de Limburghal?

Wolfgang Flür, ex-Kraftwerk. Foto © Sinner’s Day

Want als er na MC50 nog iets overeind staat, dan mag Wolfgang Flür opnieuw een iets rustiger techno-sausje gieten over de ‘overlevenden’. Ten tijde van ‘Autobahn’, ‘Radioaktivität’ of ‘Trans-Europa Express’ nam Flür bij Kraftwerk de elektronische percussie voor zijn rekening. Sinds de late jaren ’80 ging hij echter solo verder. Zaterdagavond brengt Flür zijn ‘Musik Soldat’-project: een allesomvattende show met projecties en een set met eigen, maar ook Kraftwerk-nummers.

Tussendoor zijn dan ook al Claw Boys Claw, GBH en Fischer Z – die de voorbije zomer al heel straf uit de hoek kwamen tijdens Genk On Stage – gepasseerd op de mainstage van Sinner’s Day.

Op het tweede podium komen intussen de Belgische zwartjas-vertegenwoordigers aan bod, zowel die van de oude als van de nieuwe lichting. “Wie z’n vaderlandse muziekgeschiedenis kent, weet immers dat ons land en meer bepaald Limburg, een sleutelrol speelde (en nog steeds speelt!) in de new wave /nouvelle vague”, verklaart de organisatie de keuze voor dit tweede podium. O Veux vernoemden we al aan het begin, maar ouwe getrouwe De Brassers, Marcel Vanthilt, Funeral Dress, Red Zebra en Vive La Fête horen ook tot die oude lichting die van geen ophouden weet. Daarnaast krijgen ook twee heel aparte nieuwkomers hun plek.

Geef Cocaïne Piss een half uur en je bent als organisator zeker van drie dingen: ten eerste, de instrumenten van de bandleden worden op het podium gezet. Dan volgt een explosieve set van een korte reeks één-minuut-nummers inclusief publieksoproer. En tenslotte zal niemand ooit dat optreden vergeten – zoals dat hoort volgens de goede oude punketiquette, quoi. “Ah, het podium afbreken was niet letterlijk bedoeld…”, zoiets. Steve Albini van Shellac is een megafan van deze band – en bovendien de producer van hun album. Een pintje vasthouden tijdens dit optreden is ofwel jammer van het weggegooide geld, of net goed voor de sfeer.

Dat Whispering Sons een hele hoge plek op het Belgische luik van Sinner’s Day krijgt, is in onze ogen heel terecht. De winnaars van Humo’s Rock Rally 2016 hebben intussen een heel straf groeiparcours doorlopen. En afgaande op hun supervette optreden tijdens Pukkelpop, afgelopen zomer, kunnen we alleen maar aanraden om op tijd te komen voor dit optreden. Hedendaagser dan dit vind je new wave namelijk niet.

Hun eerste volledige album ‘Image’ staat als een huis en ligt bij die groeiende hoop zwartjas-fans ongetwijfeld al op dat ene stapeltje langs de stereo – dat van al die klassiekers die maar niet terug in de platenkast geraken.

Ooit, heel lang geleden, stonden U2 (ten tijde van ‘War’) en The Cure op een podium in dezelfde zaal, dus enige symboliek is er wel te vinden in de verhuis naar Genk. Trouwens, zwart is altijd al een symbolische kleur geweest. Wie nooit iets anders gedragen heeft, zal dus weinig strijkwerk hebben tegen zaterdag. Maar waar liggen die legerbottines nu ook alweer? (ds)


Sinner’s Day festival – zaterdag 1 december 2018 – Limburghal, Genk
Deuren openen om 12u, einde om 4u10 zondagochtend (nvdr: het uur dat iemand van de organisatie traditioneel van zijn kruk donderde?).
Tickets kosten 49,50 euro per persoon. Wie online twee tickets bestelt, krijgt er eentje gratis bovenop.
Info: https://www.sinnersday.com/

Ook interessant

Tamino – Fijne eerste keer in Genk

29/06/2017

29/06/2017

Deze twintigjarige finalist van De Nieuwe Lichting 2017 van Studio Brussel stond zondag op het Factor J-podium. De minimalistische bezetting...

#PKP19: “We zijn er bijna!”

12/06/2019

12/06/2019

We zijn er bijna, verzekert de organisatie van Pukkelpop vandaag. Maar intussen voegt ze wel opnieuw enkele extra pagina’s toe...

Pukkelpop 2017: de jaarlijkse lokroep van de Kiewitse grassprietjes

11/08/2017

11/08/2017

Volgende week, tussen woensdag 16 en zaterdag 19 augustus, loopt het equivalent van het totale inwonersaantal van Hasselt weer rond...

Suikerrock dag 3: met het hele gezin genieten van live jukebox

01/08/2017

01/08/2017

Entertainment voor het hele gezin in de namiddag en het betere werk voor een breed publiek vanaf de vooravond blijft...

Van Hasselt naar Chicago en terug

22/09/2017

22/09/2017

Zin om morgenochtend supervroeg op te staan? Of om vanavond niet te gaan slapen? Dan biedt Hasselaar Wannes Kolf, mastermind...

Suikerrock dag 2: magistrale Coely! En le grand Bazart…

30/07/2017

30/07/2017

De tweede dag van Suikerrock stond in het teken van lichaamsbeweging, feesten en happy feeling. Coely ontbond al in de...

Speciale postzegels als eerbetoon aan David Bowie

27/01/2017

27/01/2017

De Royal Mail, de Britse nationale post, brengt op 14 maart 2017 een speciale serie postzegels uit om David Bowie...

Massive Attack opnieuw aan de frontlinie

11/08/2016

11/08/2016

Een ochtend is altijd mooier, motiverender (zelfs een maandag) als er ‘iets’ nieuws van Massive Attack in je mails zit....

Tyler Bryant: a shot in the (shy) sky

23/06/2017

23/06/2017

Tyler Bryant, Zuiderling (Amerikaanse zuiderling dan) trapt Genk in de nehneh’s om kwart over zeven. Met zijn band The Shakedown...

Dienstmededeling over #PKP17 combitickets en het weer

15/08/2017

15/08/2017

Nog 1 nachtje slapen en dan gaat Pukkelpop editie nr. 32 van start. Nog enkele dienstmededelingen. De combitickets zijn intussen...

André Brasseur: the man with the four way hips

25/06/2017

25/06/2017

Naar André Brasseur – jawel, diezelfde die op Pukkelpop vorig jaar de hele handel inpakte met zoveel liefde en muzikaal...

“Blijven gaan”, zeggen ze bij Pukkelpop

19/02/2019

19/02/2019

De organisatie van Pukkelpop kondigt vandaag alweer 20 nieuwe namen aan, waarvan Martin Solveig, Anne-Marie, Jorja Smith en Stormzy er...

Eindelijk nog eens een thuismatch voor The Sore Losers

24/06/2017

24/06/2017

Ondergetekende heeft The Sore Losers ondertussen al tig keer gezien. Persoonlijk vind ik ze altijd beter gedijen in een kleinere...

Pukkelpop dag 3: gitaren nemen de overhand

21/08/2017

21/08/2017

Gaat acteur Daniel Craig ervoor zorgen dat Car Seat Headrest de titelsong van de komende James Bondfilm gaat maken? Dat...

20 jaar Export , Café Café en Muziekodroom concerteren tonight

08/09/2016

08/09/2016

De Hasseltse donderdagen lijken hun live aanbod te blijven uitbreiden. In Café Café spelen straks de Gentse Mind Rays, Muziekodroom...

Reageer
Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.